Pneumokoki – przyczyny, objawy, leczenie, diagnoza, powikłania

pneumokoki

Pneumokoki to bakterie będące najczęstszym powodem poważnych zakażeń bakteryjnych u dzieci. Każdy może mieć chorobę pneumokokową, ale niektórzy ludzie są bardziej narażeni na choroby niż inni. W pewnym wieku występowanie niektórych stanów chorobowych, może zwiększyć ryzyko wystąpienia choroby pneumokokowej. Co roku w Stanach Zjednoczonych, choroba pneumokokowa powoduje tysiące infekcji, takich jak zapalenie opon mózgowych, zakażenia krwiopochodne, zapalenie płucinfekcje ucha.

Szczepionki przeciw pneumokokom są bardzo dobre w zapobieganiu ciężkiej chorobie, wymagającej leczenia w szpitalu. Jednakże szczepienie nie jest gwarantowane w celu zapobiegania infekcji i objawów u wszystkich osób. Streptococcus pneumoniae to bakteria odpowiedzialna za chorobę pneumokokową, wiodącą przyczynę zapalenia płuc w dzieciństwie, zapalenia opon mózgowychsepsy. Na całym świecie, co roku występuje około 14,5 milionów epizodów poważnej choroby pneumokokowej wśród dzieci w wieku poniżej 5 lat, co powoduje około 500 000 zgonów, z których większość występuje w krajach o niskim i średnim dochodzie.

Pneumokoki – przyczyny

Bakterie pneumokokowe rozprzestrzeniają się od osoby do osoby poprzez bezpośredni kontakt z wydzielinami układu oddechowego, jak ślina lub śluz. Wielu ludzi, zwłaszcza dzieci, ma bakterie w nosie lub gardle w tym samym czasie, bez zachorowania. Największym ryzykiem zarażenia się pneumokokami obciążone są dzieci uczęszczające do przedszkola i żłobka. Na agresywne choroby pneumokokowe w Polsce prawdopodobnie choruje rocznie jedno na 2200-5200 dzieci do drugiego roku życia.

Dzieci ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia choroby pneumokokowej obejmują:

  • Przedszkola, żłobki.
  • Dzieci mające mniej niż 2 lata.
  • Obciążone takimi chorobami jak: choroba sierpowata, zakażenie HIV lub przewlekłe choroby serca lub płuc.
  • Z implantami ślimakowymi lub wyciekami płynu mózgowo-rdzeniowego (ucieczka płynu otaczającego mózg i rdzeń kręgowy).

Dorośli narażeni na chorobę pneumokokową

Jeśli występuje zwiększone ryzyko wystąpienia choroby pneumokokowej, należy porozmawiać z lekarzem prowadzącym o tym, jakie szczepionki przeciwko pneumokokom będą potrzebne i kiedy. Dorośli w wieku 65 lat są narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia choroby pneumokokowej.

Niektórzy dorośli od 19 do 64 roku życia są również narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia choroby pneumokokowej, w tym:

  • Z przewlekłą chorobą (choroba płuc, serca, wątroby lub nerek, astma, cukrzyca lub alkoholizm).
  • Z chorobami, które osłabiają układ immunologiczny (HIV / AIDS, rak, lub uszkodzona / nieobecna śledziona).
  • Palacze papierosów.

Pneumokoki – objawy

Istnieje wiele rodzajów chorób pneumokokowych. Objawy i powikłania zależą od części zainfekowanego ciała.

Najczęstszą postacią choroby pneumokokowej jest pneumokokowe zapalenie płuc (zakażenie płuc).

Objawy obejmują:

  • Gorączkę.
  • Kaszel.
  • Szybkie oddychanie lub trudności w oddychaniu.
  • Ból w klatce piersiowej.

Zapalenie pneumokokowe opon mózgowych jest zakażeniem mózgu i rdzenia kręgowego.

Objawy obejmują:

  • Sztywna szyja.
  • Gorączka.
  • Ból głowy.
  • Nadwrażliwość na światło.
  • Zmieszanie.

U niemowląt zapalenie opon mózgowych może powodować brak apetytu, brak aktywności, wymioty.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Bakteryjną infekcją pneumokokową i sepsą są zakażenia krwi.

Objawy obejmują:

  • Gorączka.
  • Dreszcze.

Bakterie pneumokokowe powodują połowę infekcji ucha środkowego (zapalenie ucha środkowego).

Objawy obejmują:

  • Ból ucha.
  • Czerwony, spuchnięty bębenek.
  • Gorączka.
  • Senność.

Pneumokoki – powikłani

Niektóre infekcje pneumokokowe są uważane za „inwazyjne”. Choroba inwazyjna oznacza, że zarazki atakują części ciała, które dotąd były od nich wolne. Większość infekcji pneumokokowych jest łagodna. Niektóre jednak mogą być śmiertelne lub powodować długotrwałe problemy, takie jak uszkodzenie mózgu lub utrata słuchu.

Zapalenie opon mózgowych jest najcięższym typem inwazyjnej choroby pneumokokowej. Dzieci poniżej 5 roku życia, które chorują na pneumokokowe zapalenie opon mózgowych, około 1 na 15 zakażeń może mieć długotrwałe problemy, takie jak utrata słuchu lub opóźnienie rozwojowe. Ryzyko śmierci wzrasta u osób w podeszłym wieku. Bakteriemia jest rodzajem inwazyjnej choroby pneumokokowej infekującej krew. Około 1 na 100 dzieci w wieku poniżej 5 lat z tym zakażeniem infekcji krwi umiera.

Zapalenie płuc to infekcja płuc, która może powodować łagodną do ciężkiej choroby u osób w każdym wieku. Powikłania pneumokokowego zapalenie płuc obejmują zakażenie przestrzeni pomiędzy błonami, które otaczają płuca i jamę klatki piersiowej (zapalenie mięśni). Ponadto, zapalenie worka otaczającego serce (zapalenie osierdzia) i zablokowanie dróg oddechowych, które umożliwia powietrze do płuc (niedrożność śródbłonka).

Zwężenie płuc (niedobór) i gromadzenie ropy (ropień) w płucach. Pneumococcus pneumonia jest uważany za nieinwazyjny, jeśli nie wystąpiła bakteremia lub obrzęk błony śluzowej występujący równocześnie.

Pneumokoki  – diagnozowanie

Wczesna diagnoza i leczenie są bardzo ważne w przypadku inwazyjnej choroby pneumokokowej. Ważne jest, aby wiedzieć, czy jest to choroba pneumokokowa, ponieważ leczenie zmienia się w zależności od przyczyny. W przypadku choroby pneumokokowej antybiotyki mogą zapobiegać ciężkiej chorobie. Jeśli lekarz podejrzewa inwazyjną chorobę pneumokokową, taką jak zapalenie opon mózgowych lub zakażenia krwiopochodne, pobierane są próbki płynu mózgowo-rdzeniowego lub krwi i wysyłane do laboratorium do badania.

Jeśli bakterie pneumokokowe są obecne w chorobie inwazyjnej, można je hodować. Rozwój bakterii w laboratorium jest ważny dla:

  • Potwierdzanie obecności bakterii.
  • Identyfikacja konkretnego typu bakterii powodującego zakażenie.
  • Podejmowanie decyzji, który antybiotyk będzie działał najlepiej.

W przypadku nieinwazyjnej choroby pneumokokowej, np. infekcji usznych i zatokowych, diagnozę zazwyczaj wykonuje lekarz medyczny opierając się na wynikach badań fizycznych.

Pneumokoki  – leczenie

Choroba pneumokokowa jest leczona antybiotykami. Jednakże wiele rodzajów bakterii pneumokokowych stało się odporne na niektóre antybiotyki stosowane w leczeniu tych zakażeń. Dostępne wykazują, że bakterie pneumokokowe są odporne na jedną lub więcej antybiotyków w 3 na 10 przypadków. Badania wrażliwości na antybiotyki wykazują, które antybiotyki będą najbardziej skuteczne w leczeniu infekcji bakteryjnej.

Leczenie antybiotykami inwazyjnych infekcji pneumokokowych zazwyczaj obejmuje antybiotyki o szerokim spektrum działania, aż do momentu uzyskania wyników testów wrażliwości na antybiotyki. Gdy znana jest wrażliwość bakterii, można wybrać bardziej ukierunkowany (lub „wąski spektrum”) antybiotyk.

Z powodzeniem szczepionki przeciwko pneumokokom zabezpieczają pacjentów i obserwowana jest znacznie mniejsza liczba zakażeń pneumokokowych opornych na antybiotyki.

Podziel się tymi informacjami z rodziną i przyjaciółmi, mogą im pomóc. Podziel się informacją na:
loading...

Zostaw komentarz