Rhinowirusy – przyczyny, objawy, leczenie, diagnoza, profilaktyka

rhinowirusy

Rhinowirusy powodują lub są predysponowane do różnych zakażeń górnych dróg oddechowych i dolnych infekcji dróg oddechowych, które są mniej powszechne. Najczęstszym objawem zakażenia jest przeziębienie. Zakażenia zwykle nie mogą różnić się od innych chorób związanych z wirusami. Częstość występowania zakażeń wynosi około 50% w gospodarstwie domowym i mieści się w przedziale od 0% do 50% w szkołach, co wskazuje, że transmisja wymaga długotrwałego kontaktu z osobami zakażonymi. Krótkie narażenia innych osób w miejscach takich jak kina, centra handlowe, domy przyjaciół czy gabinety lekarzy są związane z niskim ryzykiem przenoszenia.

Rhinowirusy – przyczyny

Rhinowirusy powodują głównie zakażenia górnych dróg oddechowych, ale mogą również infekować dolne drogi oddechowe. Chociaż infekcje występują przez cały rok, częstość występowania jest największa w okresie jesiennym i wiosną. Rhinowirus posiada różne tryby transmisji i może zarażać ogromną populację w danym momencie. Najczęściej wirusy są przekazywane osobom wrażliwym przez bezpośredni kontakt lub za pośrednictwem cząstek powietrza.

Głównym miejscem zaszczepienia jest błona śluzowa nosa, chociaż w mniejszym stopniu mogą wystąpić spojówki. Rhinowirus przyczepia się do nabłonka oddechowego i rozprzestrzenia się lokalnie. Bardzo zakaźne jest kichanie i fizyczne przenoszenie zainfekowanych wydzielin na powierzchnie środowiskowe lub tkanki. W przeciwieństwie do popularnych przekonań zachowania takie jak całowanie, rozmowy, kaszel, a nawet ślina nie przyczyniają się zasadniczo do rozprzestrzeniania się choroby.

Rhinowirus – objawy

Objawy zakażeń Rhinowirusem zwykle pojawiają się po okresie inkubacji 12-72 godzin i 7-11 dni, ale mogą utrzymywać się dłużej.

  • Suchość lub podrażnienie oczu – może być pierwszym objawem.
  • Podrażnienie gardła – kłopotliwy objaw początkowy.
  • Wydzielina z nosa, kichanie – utrzymuje się przez 2-3 dni.
  • Ból głowy.
  • Utrata poczucia zapachu i smaku.
  • Kaszel (30% zakażeń).
  • Chrypka (20%).
  • Wstrząs odczuwalny.
  • Drażliwość lub niepokój.
  • Gorączka (nietypowa, jeśli występuje, zazwyczaj niska).

Niemowlęta i przedszkolaki – gorączka bardziej prawdopodobna, często 38-39 °C, u niemowląt i małych dzieci może pojawić się tylko wydzielinę z nosa.  Dzieci w wieku szkolnym zazwyczaj skarżą się na przekrwienie nosa, kaszel i katar.

Powikłania

Powikłania w zakażeniu Rhinowirusem obejmują zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, przewlekłe zapalenie oskrzeli i zaostrzenia reaktywnej choroby dróg oddechowych u dzieci i dorosłych. Zapalenie ucha środkowego sugerowały zarówno, jako rzadkie pierwotne patogeny, jak i współzakrzepowe z bakteriami w etiologii zapalenia ucha środkowego. W około 40% chorych na zapalenie ucha środkowego znajdują się wirusy układu oddechowego w płynie ucha środkowego lub nosogardzieli. W szczególności, aż 24% tych pacjentów ma rhinowirusy w wydzielinach pochwy i w płynach ustrojowych. Pacjenci, u których objawy są oporne na leczenie antybiotykami, częściej mają pozytywne kultury wirusowe z ucha środkowego.

Większość pacjentów ma zaburzenia czynności wątroby i śluzówki zatok, co powoduje predyspozycje do wtórnego zakażenia bakteryjnego u 2% pacjentów. Zakażenie może nasilać astmę oskrzelową i przewlekłą obturacyjną chorobę płuc. Osoby, które palą, nie mają częstszych infekcji tego typu, jednak ich zakażenia są bardziej nasilone, a objawy trwają dłużej.

Może być obecny czerwony nos z obfitością, kapiący wyciek z nosa. Po kilku pierwszych dniach choroby, organizm chorego jest wyczerpany w wyniku wymiotów, ponieważ wiele krwinek białych migruje do miejsca zakażenia wirusowego.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Błony śluzowe nosa mają połyskujący, szklisty wygląd, zazwyczaj, (choć nie zawsze) bez wyraźnego rumienia lub obrzęku. Jeśli widoczny jest rumień, obrzęk, wysięk lub małe pęcherze obserwuje się w ustach i gardle lub w przypadku zapalenia spojówek lub polipów w błonie śluzowej nosa, należy wziąć pod uwagę inne etiologie. W tym zakażenie adenowirusem, wirusem opryszczki zwykłej, mononukleozy, błonica, koksakievirus A lub grupa, Paciorkowce.

Zakażenie błony śluzowej zatok prowadzi do zmian w jamie zatokowej, zablokowaniu i uwięzieniu bakterii (np. Streptococcus pneumoniae i nieuzasadnionych szczepów Haemophilus influenzae) i powoduje bakteryjne zapalenie zatok.

Zakażenie dolnych dróg oddechowych, opisano u pacjentów z obniżoną odpornością, osób starszych oraz niemowląt i dzieci z mukowiscydozą; Jednakże określenie rzeczywistego wpływu rhinowirusa jest trudne, ponieważ może być markerem ciężkości choroby lub incydentem dla innych zakaźnych procesów. Rhinowirus może powodować zarówno zapalenie płuc jak i zapalenie oskrzelików u niemowląt.

Rhinowirusy – diagnoza

Jeśli wnioski z gruntownej historii i badania fizykalnego są zgodne z etiologią wirusa i nie zauważono powikłań, skomplikowane badania są rzadko potrzebna. Typowe testy laboratoryjne (np. WBC, CBC, ESR) mają niewielką wartość. Ze względu na wydłużony okres czasu w celu uzyskania pozytywnych wyników w hodowli, hodowla rhinowirusów rzadko okazała się użyteczna w badaniach klinicznych.

Testowanie PCR w próbkach oddechowych może być użyteczne w ocenie ciężkich pacjentów z obniżoną odpornością. Okres inkubacji wynosi 12-72 godzin, średnio 8-16 godzin po inokulacji wirusa. Objawy trwają zazwyczaj 7-11 dni, chociaż u około 25% pacjentów utrzymują się do 2 tygodni. Rzadko pacjenci skarżą się na utrzymujące się objawy trwające dłużej niż 30 dni.

Rhinowirusy – leczenie

Zakażenia rhinovirusem są przeważnie łagodne i samoograniczające. Dlatego też leczenie koncentruje się głównie na złagodzeniu objawów i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się wirusa oraz przeciwdziałanie komplikacjom. Podstawy terapii obejmują odpoczynek, nawilżenie, leki przeciwhistaminowe i środki zmniejszające przekrwienie wątroby. Środki antybakteryjne nie są skuteczne, jeśli nie ma bakteryjnej superinfekcji. Do leczenia zakażeń nie są dostępne żadne środki przeciwwirusowe.

Terapia farmakologiczna

  • Środki wiążące Capsid (np. Pleconaril).
  • Interferon wewnątrznaczyniowy (IFN).
  • Blokery receptorów wirusowych.
  • Przeciwciała przeciw receptorowi.
  • Rozpuszczalna cząsteczka adhezji międzykomórkowej.
  • Inhibitory proteazy 3C.

Leczenie podtrzymujące

Większość podejść do leczenia obejmuje działania wspierające objawy chorób układu oddechowego. Konwencjonalne zabiegi na przeziębienia obejmują:

  • Używanie związków opartych na fenolu i alkoholu do dezynfekcji środowiska.
  • Mycie rąk.
  • Odpoczynku i duża ilości płynów.
  • Zapewnienie komfortowej temperatury otoczenia i odpowiedniej wilgotności (łagodzi podrażnione błonę śluzówki jamy nosowej i pomaga wyeliminować wydzieliny z nosa przez zapobieganie wysuszeniu).
  • Stosowanie leków zmniejszających przekrwienie.
  • Korzystanie z kropli soli fizjologicznej ze strzykawką strzykawki żarówki (może pomóc niemowlętom w przeciążeniu i niedrożności).
  • Przerwanie palenia lub używanie alkoholu.
Podziel się tymi informacjami z rodziną i przyjaciółmi, mogą im pomóc. Podziel się informacją na:
loading...

Zostaw komentarz