Łupież pstry – przyczyny, objawy, leczenie łupieżu pstrego, zapobieganie

łupież pstry

Łupież pstry (pityriasis versicolor) jest powierzchownym zapaleniem naskórka, występującym głównie na klatce piersiowej. Charakterystycznie wyglądające żółtobrunatne plamki wywoływane są przez grzyby drożdżopodobne z rodziny Malassezia. Łupież pstry zazwyczaj występuje po okresie dojrzewania płciowego. Praktycznie niespotykany u dzieci.

Łupież pstry jest bardzo często spotykaną dolegliwością dermatologiczną. Samo słowo „łupież” dla większości populacji kojarzy się z dolegliwością skóry głowy, niestety dotyczy on głównie klatkę piersiową. W związku z faktem, że łupież pstry wynika z zakażenia grzybicznego z rodziny Malessezia, na skórze pojawiają się charakterystyczne „pstre” plamki.

Przyczyny powstawania łupieżu pstrego

Łupież pstry jest dolegliwością dermatologiczną wywoływaną przez drożdżaki z rodziny Malassezia. Drożdżaki o których mowa, naturalnie występują na naszym ciele. Uaktywnienie choroby powstaje w wyniku nadmiernego rozmnażania się grzybów. W pierwszym stadium łupieżu pstrego namnożone grzyby tworzą małe ogniska chorobowe, a następnie w dalszym rozwoju choroby powstaje bardziej zaawansowane stadium.

Wielu lekarzy dermatologów twierdzi, że znaczący wpływ na przyczyny powstawania łupieżu pstrego odgrywa pogoda. Jeżeli warunki pogodowe stwarzają idealną aurę do rozwoju grzybów, możemy zaobserwować wzrost zachorowań na łupież pstry. Pogoda sprzyjająca rozwojowi grzybów to przede wszystkim ciepłe i jednocześnie wilgotne dni.

Łupież pstry występuje również u osób z obniżoną odpornością skóry. Osoby ze skórą delikatną, która nie dysponuje dobrze rozwiniętymi mechanizmami obronnymi, to przyczyny powstawania łupieżu pstrego. W grupie osób z tymi predyspozycjami zaliczamy głównie osoby w wieku młodzieńczym lub osób po przebytej chorobie.

Ostatnią grupą osób o podwyższonym prawdopodobieństwie zachorowania na łupież pstry są osoby ze zmianami hormonalnymi. Przyczyny powstawania łupieżu pstrego można wyszukiwać wśród osób nadmiernie pocących się, ze skórą tłustą oraz ze zmianami hormonalnymi wywołanymi w sposób naturalny oraz wywołanymi wskutek przyjmowania niektórych leków.

Łupież pstry należy do chorób zakaźnych, oznacza to, że możemy się nim zarazić w miejscach użytku publicznego, salonach kosmetycznych, solariach czy saunie. Wszystko na skutek stosowania nieodpowiedniej (lub jej brak) higieny. W celu zminimalizowania przyczyn powstawania łupieżu pstrego niezalecane jest korzystanie ze wspólnego ręcznika czy grzebienia osoby z łupieżem pstrym. Odpowiednia higiena minimalizuje ryzyko powstania łupieżu pstrego, naprawdę warto o tym pamiętać.

Rozpoznanie łupieżu pstrego

Rozpoznanie łupieżu pstrego jest stosunkowo łatwe, plamy uwidoczniają się gdy miejsce występowania łupieżu pstrego po posmarowaniu nalewką jodowaną. Po posmarowaniu miejsca występowania łupieżu pstrego, a następnie podłożenie go pod lampę Wooda, w miejscu występowania łupieżu pstrego wykazują żółtawe lub ceglastą fluorescencję.

Czasami łupież pstry mylnie diagnozowany jest jako bielactwo. Odpowiedniej interpretacji dokonuje kompetentny lekarz dermatolog. W zdecydowanej większości przypadku pobiera się tkankę do przeprowadzenia badań mikroskopowych.

W niektórych przypadkach mylna diagnoza jest interpretowana jako łuszcząca się skóra po opalaniu. W tej sytuacji rozpoznanie łupieżu pstrego jest zdecydowanie łatwiejsze, gdyż łupież pstry nie powoduje schodzenie naskórka np. z brzucha. Dodatkowo wraz z występowaniem plam na skórze, towarzyszy mu pieczenie oraz świąd. Dodatkowo łupież pstry utrzymuje się zdecydowanie dłużej na naszym ciele niż trwa proces schodzenia skóry po opalaniu. Łupież pstry nasila się z czasem, a objawy stają się dokuczliwe.

Łupież pstry – objawy

Objawy łupieżu pstrego są bardzo charakterystyczne. W pierwszym stadium choroby na naszym ciele powstają charakterystyczne „pstre” plamy o barwie ciemno beżowej lub czerwonej o typowych szarych brzegach.

Najczęściej łupież pstry występuje na klatce piersiowej, może występować również na plecach, karku, nogach, a czasami nawet na twarzy. Nieregularny wygląd plam może przyjmować wielkość w okolicy nawet 4 mm. Bardzo często plamy zlewają się w jedną wielką mozaikę. Miejsca występowania plam nie ulegają opalaniu, co jeszcze bardziej uwidocznia jasne plamy na naszej skórze. Powodem nieopalania się owych miejsc jest zablokowana synteza melatoniny wywołana przez grzyby.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Łupież pstry to charakterystyczne plamy, które najczęściej łuszczą się, towarzyszy tego uciążliwe swędzenie i/lub pieczenie. Łupież pstry jest łatwy do rozpoznania głównie latem, gdyż miejsca objęte chorobą nie opalają się. Brak pojętego leczenia skutkuje wyraźną różnicą, widoczną gołym okiem, w kolorze naskórka objętego chorobą, a zdrowej części naszego ciała.

Objawy łupieżu pstrego ze względu na swój wygląd nie należą do estetycznych. Bardzo często chory w okresie choroby odczuwa dyskomfort oraz kompleksy. Niestety łupież pstry ma to do siebie, że jest chorobą bardzo często nawracającą.

Leczenie łupieżu pstrego

Każdy kogo dotknęła ta dolegliwość zadaje sobie pytanie: „Jakie są sposoby na łupież pstry?” lub szukają domowe sposoby leczenia łupieżu pstrego. Niestety ale odpowiedź nie jest taka prosta. Mając na uwadze, że łupież pstry powstaje wskutek zakażenia grzybiczego leczenie musi być skierowane miejscowo, stosując miejscowe środki przeciwgrzybiczne. Takie środki zwalczają znajdujące się na naszej skórze drożdżaki.

Najczęściej w leczeniu łupieżu pstrego wykorzystywane są maści stworzone na bazie organicznych związków zawierających klotrimazol, ketokonazol oraz mikonazol. Te składniki znajdują się w specjalistycznych szamponach przeciwłupieżowych. Szampon na łupież pstry można kupić w aptece. Preparaty na łupież pstry nanosi się na miejsca objęte chorobą i pozostawia na nich. W kuracji najważniejsza jest systematyczność, zaleca się stosować środki zarówno rano jaki wieczorem. Kuracja przeważnie trwa około 2-4 tygodni, a wraz z ustąpieniem objawów, przerywa się kurację. O metodzie zwalczania łupieżu pstrego decyduje lekarz.

Często środki miejscowe rozwiązują problem, jednak może zdarzyć się, że leczenie w ten sposób nie przynosi efektów. W takiej sytuacji wdrażane jest leczenie ogólnoustrojowe. Warto wspomnieć, że leczenie farmakologiczne nie jest jedynym możliwym sposobem na łupież pstry. Ważne jest, aby pacjent ze szczególną uwagą dbał o skórę, nosił specjalną odzież oraz często ją zmieniał. W przypadku leczenia łupieżu pstrego ważną rolę odgrywa dieta, która bardzo często jest przyczyną tłustej cery.

Niestety, ale łupież pstry ma tendencję do nawrotów. Prawie 80% chorych spotyka nawrót choroby. Zaleca się więc stosowanie leczenia profilaktycznego poprzez stosowanie specjalnych mydeł oraz szamponów, które w swoim składzie posiadają kwas salicylowy.

Łupież pstry – zapobieganie nawrotom

Łupież pstry lubi wracać, bo aż 80% chorych ma nawroty choroby. Aby zminimalizować nawroty łupieżu pstrego bezwzględnie należy dbać o higienę. Pamiętajmy, że drożdżaki uwielbiają ciepłe i wilgotne warunki, które sprzyjają ich namnażaniu.

W przypadku, gdy przyczyną łupieżu pstrego była nadmierna potliwość, w pierwszej kolejności należy wyleczyć ten problem. Nie zapominajmy również o noszeniu przewiewnych ubrań, unikać kąpieli słonecznych oraz nie stosować tłustych kosmetyków.

Łupież pstry występuje u osób o obniżonej odporności, z tego względu warto jest zadbać o odpowiednią kondycję naszego organizmu. Warto zadbać o odpowiednią dietę, bogatą w witaminę D, cynk oraz żelazo, a jednocześnie ograniczamy tłuste potrawy. Ciekawostką jest to, że również palenie papierosów zwiększa ryzyko występowania łupieżu pstrego, dlatego wyeliminuj papierosy ze swojego życia.

Łupież pstry – przyczyny, objawy, leczenie łupieżu pstrego, zapobieganie
5 (100%) 243 votes

Podziel się tymi informacjami z rodziną i przyjaciółmi, mogą im pomóc. Podziel się informacją na:
loading...

Zostaw komentarz