Rozchodnik ostry – właściwości lecznicze, zastosowanie, sposób użycia

Rozchodnik ostry

Rozchodnik ostry (łac. Sedum acre) to roślina występująca na terenie całej Polski. Ze względu na swój wygląd, często jest ona wykorzystywana jako roślina ozdobna i sadzona w przydomowych ogródkach lub na skalniakach. Ten gatunek rozchodnika skrywa wiele właściwości leczniczych i pod tym względem jest podobny do rozchodnika wielkiego, który również można często napotkać.

Rozchodnik ostry – właściwości lecznicze

Rozchodnik ostry zwiększa dobowe wydzielanie moczu przez nerki. W medycynie ludowej często jest on wykorzystywany jako środek do leczenia nadciśnienia, miażdżycy i obrzęków. Pojawiają się także wzmianki o tym, że roślina ta była niezbędna przy porodach, pomagała w leczeniu padaczki oraz upławów. Można z powodzeniem wykorzystywać ją w przypadkach spadku odporności na różnego rodzaju infekcje. Ze świeżego, jak również suchego ziela rośliny można przygotowywać wodne i alkoholowe wyciągi. Wykazują one działanie zarówno moczopędneprzeciwmiażdżycowe, jak też hipotensyjne oraz odtruwające.

Rozchodnik może okazać się wyjątkowo pomocny przy problemach z jelitami. Pobudza on ich ruchy i działa rozwalniająco. Ze względu na to, że zwiększa ilość wydzielanego potu, może bardzo skutecznie obniżać tętnicze ciśnienie krwi. Dodatkowo preparaty powstałe na bazie tej rośliny oddziałują na układ nerwowy – zmniejszają wrażliwość naczynioruchowego ośrodka.

Z dobrodziejstw rozchodnika ostrego mogą korzystać przede wszystkim osoby borykające się z otyłością, które mają upośledzoną czynność ruchową jelita grubego, a także zmagają się z uporczywymi zaparciami. W homeopatii roślinę wykorzystuje się przede wszystkim w żylakach odbytu oraz przy stanie zapalnym odbytnicy.

Rozchodnik ostry zawiera szereg substancji leczniczych: flawonoidy, alkaloidy (m.in. nikotyna, sedamina), substancje śluzowe, sole mineralne, cukry, garbniki, a także kwasy organiczne.

Rozchodnik ostry – zastosowanie

Rozchodnik ostry to roślina należąca do rodziny gruboszowatych. W stanie dzikim występuje na terenie zachodniej Azji, południowej Afryki, na Syberii, Kaukazie i w Europie. W naszym kraju częściej spotkamy ją na terenach niżu, zazwyczaj na zboczach, przy drogach, nieużytkach lub kolejowych nasypach. Ponadto jest ona uprawiana jako roślina ozdobna.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Ten gatunek rozchodnika jest rośliną darniową – tworzy zatem niską darń o wysokości do 10 cm. Ma ona płożącą się lub wzniesioną łodygę, która zwykle osiąga długość do 5-10 cm. Kwiaty są koloru złotożółtego, są zebrane w kilku-kwiatowe pół-baldachy umieszczone na szczytach pędów. Rozchodnik ostry kwitnie w okresie od czerwca do lipca.

Co ciekawe, rozchodnik wykorzystywano do wicia wianków, które następnie święcono w kościele w czasie obchodzenia oktawy świąt Bożego Ciała. Poświęcone ziele miało być ochroną przed burzami, gradobiciami, jak również uderzeniami pioruna. Poświęconą roślinę wyjmowano z wianków i wykorzystywano do okadzania w przypadku chorób zębów oraz uszu.

Surowcem w tym przypadku jest ziele, które należy zbierać na początku kwitnienia w przyciemnionych miejscach. Po zbiorach surowiec należy rozłożyć cienką warstwą i suszyć w pomieszczeniu ocienionym oraz przewiewnym.

Działanie rozchodnika jest bardzo silne i może on podrażniać układ pokarmowy. Dlatego też zaleca się, aby na czas terapii tą rośliną pozostawać pod kontrolą lekarza. Stosowanie zbyt dużych dawek preparatów z rozchodnika może wywoływać ból głowy, szumy w uszach, duszność, jak również uczucie drapania w gardle. Sok wcierany w skórę zbyt często lub w dużych ilościach może z kolei wywołać objawy podobne do zapalenia skóry. Ciągłe spożywanie w nadmiarze środków sporządzonych z rozchodnika może wywoływać wymioty i osłabienie organizmu, a nawet doprowadzić do pojawiania się skurczów, otępienia i ostatecznie paraliżu. Dlatego też przed podjęciem kuracji tą rośliną powinno się zasięgnąć porady lekarza lub doświadczonego zielarza.

Rozchodnik ostry – sposób użycia

Napar z rozchodnika ostrego

5 g surowca rozchodnika ostrego należy zaparzyć w szklance wrzątku (30 minut pod przykryciem), a następnie przecedzić. Zaleca się picie po ½ szklanki naparu 2 razy dziennie.

Macerat ze świeżego ziela rozchodnika ostrego

Świeżo zerwane ziele rozchodnika ostrego należy zmiksować, np. przy pomocy blendera, a następnie dodać odrobinę wody w celu poprawy konsystencji. W tak otrzymanym maceracie należy zamoczyć wacik lub płatek kosmetyczny i przyłożyć do skóry.

Macerat ze świeżego ziela może okazać się wyjątkowo pomocny i skuteczny w przypadku blizn, przebarwień i piegów. Wykazuje on działanie wybielające skórę i zmiękczające na zrogowaciały naskórek.

Nalewka z rozchodnika ostrego

100 g suszonego ziela rozchodnika ostrego należy zalać 0,5 l 70% spirytusu i odstawić na tydzień. Po upływie tego czasu mieszankę przecedzamy. Zaleca się, aby pić 20-30 kropli nalewki na kieliszek wody, 2-3 razy dziennie.

Nalewka z rozchodnika jest uzupełnieniem leczenia nadciśnienia, może też rozwiązać problem uporczywych zaparć. W terapii nadciśnienia warto połączyć rozchodnik z liśćmi brzozy, jaskółczym zielem i owocem głogu.

Podziel się tymi informacjami z rodziną i przyjaciółmi, mogą im pomóc. Podziel się informacją na:
loading...

Zostaw komentarz