Chmiel zwyczajny – właściwości lecznicze, zastosowanie, sposób użycia

Chmiel zwyczajny

Chmiel zwyczajny (Humulus lupulus) uprawiany jest w Polsce, Stanach Zjednoczonych, Anglii, Azji, Belgii, Niemczech, Nowej Zelandii i Australii. To roślina wieloletnia, wytwarzająca podziemne kłącza z rozłogami.

Chmiel zwyczajny występuje także, jako składnik piwa, jest środkiem uspokajającym, którego aktywność farmakologiczna jest głównie związana z jego gorzkimi żywicami, a zwłaszcza z kwasem 2-metylo-3-buten-2-ol. Mechanizm działania żywicy chmielu polega na zwiększeniu aktywności neuroprzekaźnika, hamując centralny układ nerwowy.

Opis roślin: Chmiel zwyczajny jest rośliną, która rośnie, jako krzew. To ziele jest ciemnozielone, liście ma w kształcie serca na włóknistej łodydze z drobnymi zębatymi krawędziami.

Kwiaty męskie i żeńskie pochodzą od osi liści na odrębnych roślinach. Kwiaty męskiej rośliny rosną w płatkach, ale są nieuprawiane. Tylko kwiaty żeńskie są wykorzystywane do celów leczniczych.

Owoce kobiecej rośliny nazywane są szyszkami i przypominają małe szyszki sosnowe. Kiedy są w pełni dojrzałe, w zaokrąglony, podłużny kształt z pewną liczbą zachodzących na siebie, żółtawo-zielonych łapek. Przymocowane do oddzielnego punktu centralnego zawierającego małe owoce (niełupki) u podstawy. Zarówno przylistek, jak i niełupka zawierają gorzką zasadę lupulinę, która daje chmielowi jej właściwości tonizujące. Części roślin używane: kwiaty.

Chmiel zwyczajny – zastosowania lecznicze i korzyści

Suszone kobiece szyszki chmielu były w przeszłości stosowane ze względu na działanie uspokajające na centralny układ nerwowy ze względu na zawartość metylobutenolu (to alkohol 5-węglowy, który jest emitowany przez wiele sosen) w leczeniu stresu, lęku i bezsenności.

Zioło zostało zbadane pod względem właściwości przeciw wirusom i anty-mikro bakterii. Zawiera również wiele różnych flawonoidów i jest badany także, jako zawierający prekursory estrogenów.

Zioło to zawiera także humulon i lupulon (kwasy organiczne), odznaczone cechami antybakteryjnymi, które pobudzają produkcję soku żołądkowego wspomagającego trawienie pokarmu.

Chmiel zwyczajny jest użyteczny, jako ziołowy środek przeciwrakowy, zapobiegający rozmaitym typom nowotworów, począwszy od ujawnienia się, wzrostu lub rozprzestrzeniania się.

Chmiel zwyczajny zawiera fito-estrogen, który działa jak estrogeny hormonu żeńskiego w organizmie i jest obecnie opracowany z innymi ziołami. Jako herbata, kwiaty chmielu zwyczajnego zostały wykorzystane, jako lekarstwo na skurcze, obrzęki i choroby macicy. Ta roślina była stosowana w trudnościach menstruacyjnych od ponad 2500 lat, przy czym najwcześniejsze zastosowania zostały udokumentowane podczas wczesnej historii rzymskiej i greckiej.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Ekstrakty kwiatów chmielu były stosowane w leczeniu trądu, gruźlicy płucostrej dyzenterii bakteryjnej. Liście i owoce tej rośliny zostały użyte do wyeliminowania nowotworów „zimnych”. Pomada z lupuliny została użyta do leczenia owrzodzeń rakowych.

Chmiel zwyczajny używany jest, aby zmniejszyć pragnienie seksualne, zwiększyć pocenie i jest korzystny, jako ziołowy lek przeciwbólowy, moczopędny, uspakajającyprzeciwpasożytniczy.

Chmiel zawiera asparaginę aminokwasów wraz z taninami polifenolowymi, które czynią to zioło skuteczne w leczeniu:

  • wrzodów,
  • siniaków,
  • kamieni w woreczku żółciowym, nerkach i drogach moczowych, zapaleniu pęcherza moczowego,
  • osłabienia,
  • delirium,
  • biegunki, niestrawności,
  • gorączki,
  • histerii,
  • żółtaczki,
  • nerwobóli,
  • reumatyzmu,
  • bólu głowy
  • bólu zęba.

Substancje zawarte w chmielu zwyczajnym niszczą wolne rodniki, które odpowiadają za szybkie starzenie się komórek w organizmie człowieka. Wyciągi z chmielu sprawdzają się przy leczeniu problemów z łupieżem, ponieważ jest on składnikiem wielu kosmetyków. Samodzielnie można przygotowywać kąpiele na bazie wywaru, lub robić sobie płukanki, dobroczynnie wpływające na skórę i włosy.

Chmiel zwyczajny – dawkowanie i sposób podawania

W tabletkach i kapsułkach zwykłe dawki chmielu zwyczajnego to 500 mg. Jako wywar, pić jedną filiżankę wieczorem, aby zapewnić sobie spokojny sen.

Nalewkę należy zażywać 20 kropli na szklankę wody 3 razy dziennie w przypadku niepokoju lub 10 kropli do 5 razy dziennie w celu poprawy trawienia.

Komercyjne preparaty chmielu zwyczajnego mogą się różnić w zależności od produktu, więc jeśli są dostępne, należy przestrzegać wskazówek producenta.

Chmiel zwyczajny – potencjalne skutki uboczne

Chociaż chmiel zwyczajny ma działanie uspokajające, nie jest zalecany w podawaniu niemowlętom i dzieciom. Zaleca się osobom, które cierpią na poważną depresję lub przyjmują leki stosowane w leczeniu bezsenności lub lęku, takie jak: karbamazepina, fenytoina, fenobarbital, alprazolam, diazepam.

Ponieważ chmiel ma właściwości moczopędne, które mogą wpływać na niektóre enzymy w wątrobie, pacjenci stosujący leki na receptę, takie jak Allegra, Sporanox i Nizoral, etopozyd, paklitaksel, winblastyna, lovastatyna i doustne środki antykoncepcyjne powinny skontaktować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania tego zioła.  Łączenie chmielu z innymi ziołami uspokajającymi, takimi jak kocimiętka, ziele dziurawca, waleriana może powodować nadmierne uspokojenie.

Podziel się tymi informacjami z rodziną i przyjaciółmi, mogą im pomóc. Podziel się informacją na:
loading...

Zostaw komentarz