Lulek czarny – właściwości lecznicze, zastosowanie, sposób użycia

Lulek czarny

Lulek czarny (Hyoscyamus Niger) jest prawdopodobnie endemiczny w krajach basenu Morza Śródziemnego i zachodniej Azji, ale jest szeroko rozpowszechniony w wielu częściach Europy, Azji i Afryki Północnej. Gatunek ten został wprowadzony i naturalizowany w Ameryce Północnej, Brazylii, Australii i wielu innych krajach.

Lulek czarny jest roczną lub dwuletnią rośliną należącą do rodziny psiankowate znanej również, jako rodzina czarnogłowa. Roślina może rosnąć do 25-100 cm wysokości. Ma jasnozielone, owłosione liście, owalne lub wydłużone z zębatymi krawędziami. Rośliny dwuletnie rozkwitają w maju i czerwcu, a roczne rośliny często kwitną od lipca do września. Żółte kwiaty siedzą w długich, jednostronnych frędzlach i pojedyncza roślina może wytworzyć do 8000 nasion. Wszystkie części ziół są bardzo toksyczne.

Użyteczne leczniczo części roślin to przede wszystkim liście, które są stosowane w medycynie ziołowej, ale nasiona także zostały w pewnym stopniu wykorzystane. Liście zbierane są z roślin kwiatowych. Można używać liści jednorocznych i dwuletnich roślin, ale liście roślin dwuletnich są uważane za lepsze. Nasiona zbierane są w sierpniu tuż po dojrzeniu. Mają takie same właściwości lecznicze jak liście, lecz silniejsze.

Lulek czarny – właściwości lecznicze

Składniki czynne i substancje: głównymi aktywnymi składnikami tej rośliny są hyoscyamina (główny składnik), skopolamina i atropina, wszystkie wysoce toksyczne alkaloidy tropowe. Hyoscyamine i Hyoscine znajdują się również u innych członków rodziny lulka czarnego, takich jak Bieluń dziędzierzawa (Datura stamonium) i Pokrzyk wilcza jagoda (Atropa bella-donna). Inne substancje znajdujące się w roślinie to flawonoidy, garbniki, aminy, albumina, azotan wapnia i potasu.

Lulek czarny był używany, jako lek od czasów starożytnych i był uważana, za magiczne zioło, które było na przykład używane w do sporządzania miłosnych eliksirów i wywoływało halucynacje. W czasach średniowiecza roślina była popularny, jako środek nasenny, w większych dawkach, jako śmiertelna trucizna, często ulubiony zabójca.

Główne właściwości lecznicze ziół są spowodowane działaniem uspokajającym, przeciwbólowym i przeciwskurczowym, a substancja hyoscyamina ( organiczny związek chemiczny) stosowano specjalnie przy bólach okolic układu moczowego zwłaszcza w przypadku kamieni nerkowych. Działanie uspokajające i przeciwskurczowe sprawia, że jest cennym lekarstwem na chorobę Parkinsona, która łagodzi drżenie i sztywność we wczesnych stadiach choroby.

fb

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij "Polub tę stronę", a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

fb

Lulek czarny – zastosowanie

Ziele było również używane do niwelowania bólu zębów i zaburzeń nerwowych, takich jak mania i histeria. Zioło zostało użyte, jako ziołowy środek przy zapaleniu oskrzeli ze względu na działanie przeciwbólowe i zdolność do oczyszczania kanałów oddechowych z wydzielin. W tym samym czasie suszone liście lulka czarnego, stosowane były w leczeniu astmy w ten sam sposób, jak i Pokrzyk wilcza jagoda (Atropa bella-donna) i jak Bieluń dziędzierzawa (Datura Stramonium).

W medycynie współczesnej substancja hyocin (jest lekiem stosowanym także w leczeniu chorób lokomocyjno-ruchowych, mdłości i wymiotów), stosowana jest w leczeniu chorób układu krążenia i jako środek uspokajający dla pacjentów przygotowujących się do zabiegu chirurgicznego.

Olejek leczniczy można wytwarzać przez pozostawianie zmieszanych, suchych liści rośliny w alkoholu, zmieszanych z oliwą z oliwek, a następnie podgrzanych w kotle podwójnym tak, aby alkohol odparował. Olej może być stosowany zewnętrznie w leczeniu bólu oczu. Ewentualnie nałożony na skórę w celu złagodzenia bólu z powodu nerwobóli, rwy kulszowej, zapalenia stawów i stanów reumatycznych.

Lulek czarny

W połączeniu z azotanem srebra jest szczególnie przydatny w leczeniu wrzodów żołądka i przewlekłego stanu zapalnego żołądka. Lulek czarny jest stosowany w celu złagodzenia dokuczliwych dolegliwości bólowych wywołanych przez drastyczne przeczyszczenia. Jest wspólnym składnikiem tabletek napojów, zwłaszcza tych zawierających aloes i arbuz kolokwinta.

Środek uspokajający do stosowania zewnętrznego przygotowuje się przez zmielenie liści lulka czarnego i wymieszanie z alkoholem. Mocną nalewkę razem z oliwą z oliwek podgrzewa się w kąpieli wodnej, do czasu aż alkohol odparuje. Środek złożony z tej rośliny, stosowany na skórę, jest bardzo przydatny do złagodzenia uporczywych bólów reumatycznych.

Świeże liście, kruszone i stosowane, jako okłady, podobnie złagodzą miejscowe bóle dny moczanowej i nerwobóle. Były one także używane w celu złagodzenia bólu w chorobach nowotworowych, ranach i podrażnieniach. Ale ich wykorzystanie w tym celu ma wątpliwą realną korzyść i wydaje się jedynie paliatywne. Wyciąg w postaci czopków jest często stosowany w celu złagodzenia bólu hemoroidów.

Lulek czarny – sposoby użycia

W przypadku tej rośliny linia między trucizną a lekarstwem jest bardzo cienka, dlatego nie powinna być stosowana do samodzielnego leczenia. Każde leczenie z użyciem ziół lub izolowanych alkaloidów powinno odbywać się wyłącznie przez wykwalifikowanych pracowników służby zdrowia.

Preparaty i dawki – sproszkowane liście, od 2 do 10 ziaren. Wyciąg płynny, od 2 do 10 kropli.

Podziel się tymi informacjami z rodziną i przyjaciółmi, mogą im pomóc. Podziel się informacją na:
loading...

Zostaw komentarz